Cuma, Aralık 11, 2015

ses.çi

aslında kimseyle barışmıyor insan. sadece anlamaya başlıyor. hak da vermiyor. sadece anlıyor. anlayınca belki o zaman bir tek kendisiyle barışıyor. kendisini affedince nefes almak kolaylaşıyor.

insanın içinde daha minicik bebekken yerleşince annesinin sesi neyin doğru neyin yanlış olduğu hakkında hep kafası karışıyor. içinde bir ses seni sürekli kritize ediyor. seviyor, önemsiyor ama çözemiyor. belki de birden ortaya çıkıp her şeyi birbirine katıyor.

hayat çok acayip.

1 yorum:

infantulus dedi ki...

Hayat çok acayip.
Sayisiz film, kitab vs ozeti,özü gibi.anlamak.nasil bi kelime bu.anlamak.anlamiyorum bazen,anlatamiyorum,yanlis anliyorum,belkide dogru..
Sana ailene yuregine saglik
Engin kal