Perşembe, Mayıs 02, 2013

ben

kafam karmakarışıkken yazmak, çizmek, konuşmak ve hatta düşünmek bile çok aptalca. yine de bu defa başka. çünkü bu defa çok uzun süredir bitmeyen, daha uzun bir süre de bitmeyeceğini bildiğim bir karmaşanın ortasındayım. bu ortalık yerde duyduğum anlatma isteğiyse bambaşka. sabah başlayıp akşama dek susmadan konuşmak istiyorum. ama karmaşa bu ya, konuşmak isterken gittikçe sessizleşiyorum.

hayatımın büyük kısmını haddinden fazla konuşarak geçirdiysem de anlattıklarım öyle sınırlı ki, ben bile şaşırıyorum. bu yüzden bir süredir kendimi önce kendime, sonra başkalarına anlatmaya çalışıyorum. bunu yapmak istememin tek sebebi kendimi kabullenip, sarıp sarmalama konusunda duyduğum bu manyak arzu. başarır mıyım bilemiyorum, sadece istiyorum...

bu yüzden deniyorum, deniyorum, deniyorum...

Hiç yorum yok: