Cuma, Şubat 08, 2013

ses!


bir blog var, bir anne var daha doğrusu hikayesini 2005'ten 2010'a kadar okuyup sonra bir şekilde blogun adresini reader'dan silince kaybettiğim. bugün yeniden karşılaştım. karşılaşır karşılaşmaz hatırladım. heyecanla biricik oğluna kavuşmuş olmasını diledim...

ama olmadı...

http://bagdatcafe.blogspot.com/

bu blog bir annenin kendi çocuğundan nasıl ayrı bırakıldığının yıllara nasıl yayıldığını ve bitmek bilmeyen bir çileyi anlatan bir sürü yazıyı içeriyor ve şimdi bu anne yardım istiyor. sesi duyulsun istiyor...

şu linkten:

http://www.aylinanne.com/ersembe-anneleri-irem-senturk-14-yildir-oglunun-velayeti-icin-savasiyor/

hikayesini okuyabilirsiniz... sosyal medyada, medyada, bir sürü yerde sesini duyulabilirsiniz...

bir okuyun bir de okutun lütfen...

inancın bir şeylerin değişebileceğini defalarca gösteren bir güç olduğunu düşünüyorum... o yüzden inanıyorum... siz de inanın, değişime inanın ve bir şeyler yapın...

Cuma, Şubat 01, 2013

yeni

eşimle bi arkadaşımızın yaptığı yazışma yeni hayatımızı öyle güzel özetlemiş ki buraya ekleyeyim okudukça gülerim dedim...

(tamam itiraf ediyorum sadece iltifatları unutmayayım unutan olursa kafasına çakarım bi gün diye buraya kaydediyorum)

A:

"...

Bizim bebe iyi, maşallah Nilay anne olarak Wonder Woman’a dönüştüğü için her şey güzel gidiyor:

  • Zifiri karanlıkta görebiliyor,
  • 10 kilo çocuk ve artı teçhizatla saatlerce tam mobilize dolaşabiliyor,
  • En ufak sesleri bile çoook uzaktan duyabiliyor,
  • Günlerce uykusuz ve aç yaşayabiliyor,
  • Ses tellerini istediği gibi kontrol ederek çok farklı frekanslarda sesler çıkarıyor; son derece vahşi ve saldırgan varlıkları sakinleştirip uyutabiliyor (ninni de deniyor halk arasında sanırım :P),
  • Isı ve neşe saçan bakışları var ve oğlanla göz göze geldikleri anda çocuk mutlu oluyor..  
  • Fizik, kimya, biyoloji, anatomi, psikoloji, matematik gibi alanlarda üst düzey bir bilgi birikimine ulaştı ( çocuğa hangi kimyasallar zararlı, hangi açıyla yatırılmalı, 6 aydan sonra ne yer, kaç derece sıcaklıkta yıkanır, kaç saat uyur, gazı nasıl çıkar, ne zaman beslenir vs vs)

Valla bak abartıyorsam neyim…

Bazen arada doğum zamanı hastanede radyoaktif bir anne tarafından falan mı ısırıldı acaba diye merak ediyorum…Yani tamam çoooook iyi bir anne olacağını biliyordum da böyle epik bir değişim de beklemiyordum

Baba olarak ben de elimden geleni yapmaya çalışsam da devede kulak yani…

Öyle işte iyiyiz çok şükür…."


E:
Nilayin kendi durumunu anlatmayi sana birakmasindan hareketle, mesgul oldugunu farkettim. Ama madem kadinlar bu kadar becerikliydi, hani agirlik tasimak falan, neden otobuste yer veriyoruz? Hatta, neden kapiyi tutmamiz falan gerekiyo? 10 kilo yuk tasiyabiliyolarsa, elbette kapiyi acacak gucleri de vardir ::)


A:
Sorunu da şöyle yanıtlayayım E’ciğim:

Çünkü kadınlar tam olarak bir süper kahraman yapısına sahip ve zayıf, muhtaç ve mağdur olanın yanında…
Doğal olarak 6 aylık bebekle 35 yaşında eşşek kadar adamı eş tutmuyorlar bu açıdan…

Sen hiç Batman’i Süpermen’e gelen kurşunları durdurmaya çalışırken gördün mü?
Görmedin!
Neden görmedin?
Çünkü herif zaten kurşun geçirmez…

Eee hem yanımızda da tüm bu güçleri kullanırsalar gizli kimlikleri ortaya çıkar… (evet ben de bi laboratuvar kazasında yüksek dozda feminist ışınlarına maruz kaldım ve böylelikle ara ara Hipermenist’e dönüşür oldum :))