Pazar, Eylül 30, 2012

ses

damarlarımızdan içeri suskunluğu sızdırmışlar da içimiz, dışımız her yanımız sessiz sanki... tıpkı benim hep korktuğum gibi, radyosuz uyuyamadığım zamanlar gibi... içine çekiliyoruz yerinden bile emin olmadığımız bir odanın, hiçbir şeye benzemiyor duvarları, anlamamıza yardım edemeyecek kadar suskun zihnimiz... kalbimiz zaten teklemeyi bile bırakmış... uyumuyoruz ama uyuyamıyoruz da...

Hiç yorum yok: