Pazartesi, Eylül 20, 2010

pazartesi

affetmenin ne kadar büyük bir erdem olduğu hususunda yıllardır uyutulduğumu neden bu kadar geç anladım? oysa son derece ödlekçe bir durum imiş bu. özsaygının yollarından biri de işlenen kabahatin büyüklüğü karşısında cezasını verebilmekten geçiyor -imiş- sanırım...

4 yorum:

Pırıltılı cadı dedi ki...

olaydan olaya degısır, kesın yargılardan kacınmakta fayda var sanırım..

sherlotte holmes dedi ki...

işte belki de onu demek istedim ben... onu demek isterken tersini de demiş olabilirim... belki... sanırım...

Buğra dedi ki...

affetmenin getireceği kişisel refah uzun vadede pozitif mi olacak negatif mi, ona bakmak lazım sanırım.

sherlotte holmes dedi ki...

belki...