Çarşamba, Haziran 23, 2010

kob

taş değilim, duvar değilim, robot değilim de; siz öyle sandınız. mühim değil. vedalaşmadık ama vedalaşmış kadar olduk bence ve bu kadarı yetti yani bana.

ayağa kalkıp "bokkafalılar" diye bağırmak, sokağa çıkıp anaavrat söve söve koşmak istiyorum...
evet, yanılmadınız. hayat ile ilgili yegane hayalim sövmek üzerine kurulu ve bu hayalden daha kıymetli bir şey yok şu an gözümde. siz, hiçbir şeysiniz.

yalan yanlış, tatsız tuzsuz devam etmek yerine ağzımdaki salyaları saça saça, bir heyecanla üzerinize yürümek, saçımı başımı darmadağın edip koşturmak... evet... yegane hayalimi sizinle renklendiriyorum yine...

bana bu güzelliği sunan herkese teşekkür ediyorum sadece...

aferin!

Hiç yorum yok: