Çarşamba, Aralık 23, 2009

uç/ur/um

yıllardır altından çıkamadığım bir tavan var tam tepemde. bu kaçıncı çöküşü üzerime bilmiyorum. günün hiç beklenmedik bir anında nasıl olduğunu, nereden geldiğini anlamadığım bir zelzeleyle çöküveriyor. onarmak ne kadar zaman alırsa alsın, hangi malzemeyi kullanırsam kullanayım mutlaka bir zaman, bir yerde yeniden çöküyor... bu yüzden şimdi çöktüğü gibi kalsın ve düzelmesin istiyorum...



insanın hislerinin arasında yirmi dört saat bile girmeden kocaaaa bir uçurum açılması ne acı. ben, başka ruh hallerindeki beni tanıyamıyorum.

4 yorum:

kutupayusu dedi ki...

bende bendeki benlerimi . . .

kaptan arka kapi dedi ki...

Sevgili Sherlotte,

Semavi dinler, gökyüzünün 7 kat ve direksiz yaratıldığını naklederler. Yedi kat gökyüzünün direksiz ama üst üste, desteksiz ama dengede durmasını başarması bir mucizedir kimine göre, kimine göre de ha düştü ha düşecektir.

arada senin üstüne düşüyorsa ne iyi, demek senin için dünyayı ters çeviren birileri var, ve var olmaya devam edecek.

Sevgiler
ismihan

sherlotte holmes dedi ki...

ismihan...

infantulus dedi ki...

o nednele
dışarı çıkmalar
göğe bakıp
tavan olmadığından emin olmalar
ve ardından gelen
küçük bir ohh sesi
ferahlama anlamında,
gök sizinle olsun