Salı, Aralık 29, 2009

nolyan

"buraya daha önce de gelmiştim. korktuğumu o zaman da söyleyememiştim. adım atacak yer yok. etrafımda bir naylon sarılı. nefes alacak kadar hava yok. ya düştüm çoktan ya birazdan düşeceğim.

bunu bilen ben'in dışında asılı duran beden gülüyor, konuşuyor bir şekilde yaşıyor. içindeki naylona sarılı ben, titriyor, çenesi kilitlenmiş, konuşamıyor.

kendinden korkan naylona sarılı küçücük kalmış beden, dışındakinden nefret ediyor, dışarıdaki herkesten dışındakine katlandığı, içindekini bilmediği için nefret ediyor."