Pazar, Ekim 04, 2009

kal(ı)p

seni her geçen gün biraz daha sevmiyorum. hayatı boyunca her defasında kredi yenilemesine giden ben bile tamamını tüketmişken, sırtının yerden kalkacağını sanmıyorum. senin için güzel bir şey dilemem gerekseydi bu "kalan ömründe yeni kurbanlar bulman, tamamını sever gibi yapman ve bunların hiçbirini çaktırmadan yoluna devam edebilmen" olurdu.


ah ne acı. insanlar her geçen gün biraz daha kirleniyor, benim gibi ahmaklarsa azaldıkça azalıyor. dolayısı ile ne temiz ne de ahmak kimse kalmadığında olası dileklerimin tümü çoktaaan suya düşmüş oluyor. senin için üzülemiyorum. senden önce üzülmem gereken yüzlercesi sırada olduğu için kızamıyorum da. sıradan hiç çıkmayacağını bildiğimden bu uzuuun bekleme sürecinin sonunda sana yine üzülüp tek ahmak olarak yoluma devam edeceğimi biliyorum.


ne diyeyim bana şimdiden geçmiş olsun, sense...

herkesin kalbine göre olsun işte, herkesin kalbine göre...

Hiç yorum yok: