Salı, Eylül 08, 2009

sus

kendimi anlatabilmek için tüm çabam. yine de hangi kelimeleri seçersem seçeyim tam olmuyor sanki. o kadar eksik ki yarım kalıyor bile diyemiyorum. henüz kendimi anlatabilmenin yarısına bile ulaşamadığımı hissediyorum.

bu meseleyi kafamda fazla mı büyütüyorum bilmiyorum ama sevdiklerim bilsin, beni herkesten çok ve iyi bilsin istiyorum. bu yüzden yanlarında çenem düşüyor. öyle ki bazen çenem ağrıyana kadar konuşuyorum.

bazen de hep susayım, ben sustukça onlar içimi bilsin diyorum...
beceremiyorum...

5 yorum:

peri.susamurum dedi ki...

merhabalar
Blog unuzu yeni keşfettim ve beğendiğimi söylemek istiyorum. Susmakla ve kendini ifade etme isteğiyle ilgili de yalnız olmadığına emin olabilirsin. hatta ben bazen birisi beni yanlış anladığında çaresizlikten deliriyormuş gibi oluyorum :) ama bence sustuğun zaman da seni anlayacak insanlar mutlaka vardır. bu yüzden sana öyle gelmese de beceriyorsundur bence ;)

sherlotte holmes dedi ki...

hoş geldiniz :)

palabras ideas dedi ki...

kendin, ucu bucağı olan, sonlu bir şey değilsin ki kendini anlatmak bitsin.
hep hep değişiyorsun. bazen farkında olarak bazen farkına varmadan.
dilerim seni tamamen görüp anlayıp destekleyecek, sevmekten vazgeçmeyecek kişiler olsun etrafında.
onların yanında kendin olmaktan korkmazsın o zaman hiç. bu da en büyük mutluluk :)

palabras ideas dedi ki...

kendin, ucu bucağı olan, sonlu bir şey değilsin ki kendini anlatmak bitsin.
hep hep değişiyorsun. bazen farkında olarak bazen farkına varmadan.
dilerim seni tamamen görüp anlayıp destekleyecek, sevmekten vazgeçmeyecek kişiler olsun etrafında.
onların yanında kendin olmaktan korkmazsın o zaman hiç. bu da en büyük mutluluk :)

sherlotte holmes dedi ki...

korkmam... korkmuyorum evet :)