Pazar, Haziran 07, 2009

iğde

yanında tamamen gerçek olduğumun, yanımda tamamen gerçek olması kadar güzel bir şey yok hayatta. yalansızlıktan söz etmiyorum; hakiki olmaktan, samimi olmaktan söz ediyorum. bahsettiğim "gerçek güzelin" herkes için olduğunu biliyorum ama herkesin bulacak kadar şanslı olduğuna inanmıyorum...

işte bu yüzden, hakikaten kıymeti yok mutluluktan başkasının!

evet hayatımızı sürdürelim, geleceğimizi garanti alıtına alalım ama "sadece kendimiz için" koşturacak zamanı bulamaz olmayalım fark etmeden. güzel arkadaşlarımızla serin havada saatlerce demlenip, sohbet edelim, kahkaha atalım. onlar birbirlerine sarılınca mutlu olalım, biz sarılınca onlar gülümsesinler. samimiyet ve tartmazlık koksun oturduğumuz masada.

iğdelerin arasından yürüyelim, mutluluk koksun.

bunları yaşarken bunun dışında bir şeyin varlığını kabul etmek istemiyor insan. tatsız geçen her anı unutup, tatsızlık yaratan lobu ortadan kaldırmak istiyor. ya da sadece ortadan kalkmayanları kabullenmekle yetiniyor, yorulmuyor...

bu mevsimde güzel evimin, güzel semti iğde kokuyor. sonra sevgilimin parmakları parmaklarıma kenetleniyor. ben başka hiçbir şeyi gerçek bulmuyorum bu anda. kendi kendime düşünecek çok zamanım olmasın istiyorum.

ve seviyorum ulan!
bitmiyor işte! değişmiyor!
her an, bir sonraki an sonra ölecekmişim gibi seviyorum!,
bundan bir kez bile pişman olmamışlığımla gurur duyuyorum.
yine seviyorum ulan! var mı ötesi?

Hiç yorum yok: