Perşembe, Haziran 11, 2009

azıcıkveküçücük

genele bakınca neredeyse hiçbirini sevmiyor, çok azını önemsiyor, birkaçını seviyor ve özlüyorum. dünyanın seçme ve seçilme hususunda tanıdığı özgürlüğü, mahremiyeti -ve hatta bazen mahrumiyeti bile- önemsiyorum. kendine kapanabilme hususundaki izinler nasıl güzel. ve kendine kapanabilme hususu nasıl kolay. kafamı bunlarla güzelleştiriyorum.

o kadar az insan var ki gerçekten hayatıma dahil olan, böyle olunca her şey çok güzel.

Hiç yorum yok: