Salı, Mayıs 05, 2009

varmısınyokmusun

o kadar çok rüya, o kadar çok kabus geliyor ki uykuyla. kendimi hiçbir göz kırpışına teslim etmek istemiyorum. göz kapaklarımın arasına kibrit çöpleri sıkıştırıp gün doğana ve ardından defalarca kez batana dek uyanık kalmak istiyorum. rüyalar, neye benzediğinden emin olmadığım senaryolar, kötü ve flu kahramanlar... kahramanlar?

"insan sürekli sevmediği birini düşünür mü? ben seni düşünüyorum işte bütün gün. günün getirdiği her çirkin çağrışımda sen gözlerimin önünde saçma sapan gülümsemenle beliriyorsun.

insan en çok kendisinin gazına geliyor diyorum ya, söz konusu sen olunca durum daha da vahim hale geliyor. kendimle senin hakkında konuşurken, bir noktadan sonra midem bulanmaya başlıyor.

şükrediyorum hayatımda yer almayışına, şaşırıyorum aklımda bu kadar çok yer kaplayışına. hemen ardından, aklıma bu kadar yerleşmişken hayatımda var olup olmadığınla ilgili soruları yanıtlamaya çalışıyorum. kafamı karıştırıyorsun.

yoksun ama buna rağmen varsın. ve bu yüzden ürkütücüsün. korkuyorum senden. beni kendi güvenime güvenemez hale getirişini düşündükçe daha çok korkuyorum. sesin gittikçe çirkinleşiyor kulaklarımda.

sesini ne çok duyuyorum. kulaklarımdaki pamuklar beynime kaçıyor her bağırışında. beynim pamuklarla, kulaklarım sesinle dolu. çıldırıyorum. uyuşuyorum. ağzımdan köpükler saçılırken bayılıp kalıyorum.

kimsenin seni tanımadığını, varlığının farkında olmadığını yani aslında senin hiç varolmadığını, varlığının sadece zihnimle sınırlı olduğunu düşününce rahatlıyorum. uyuşukluk karıncalanmaya dönmeye başlıyor. birisi gelip omzuma dokunuyor. sustu ve zaten yoktu deyince karıncalanma da yok oluyor. birisi bana eğer bedenlenecek olursan senden koruyacağını söylüyor. aklımdan siliniyorsun...

şükür ki yoksun. yokluğunla beni huzura boğuyorsun."

4 yorum:

Volkan Kemal dedi ki...

yokolmak uzere yaratilmislarin yarolduklarini isbat etmek icin cabalamalarina ne tur anlam vermek gerekir.. bende sasiririm cogu zaman...Varoluscularin icinde yoklolusuma..
anlamlamalarima anlam yukleyip yokoldukca cogalip gidiyorum, kendi sacmaligimda..

tahlilleriniz oylesine hos ki...
iyiki varsin.. yokolmayasica..:-)

sherlotte holmes dedi ki...

ben de onların varolmalarını ispat çalışmalarına şaşırıyorum işte... tam olarak buna...

sherlotte holmes dedi ki...

ve "yokolmayasıca"yı sevdim evet :)

Volkan Kemal dedi ki...

varligimdan bi-haber olan anam, beni ararken sokak baslarinda "Yokolmayisaca" diye cagirirdi..tabii ki saklandigim yerden duymamazliktan gelinmesini ogrenmistim...dostlarimin varoluslariyla ovunerek yokolup gidiyorum:-)