Pazartesi, Mart 09, 2009

öz..

bir günde, iki günde, araya giren aylarda durmadan özlüyorum...
kabarık saçlı kadınların filmlerini haber verirken, shaun of the dead'i izleyip pizza yemeyi planlarken, mutfakta halay çekmek (?) isterken, geçmiş yeni yıl kutlamalarını anarken, mango içeceğiyle ya da küçük pembe bi topçukla...
bir sürü insanı sadece bir dakika ayrılıkta ya da araya yıllar girdiğinde bile özlüyorum...
ya evim hakikaten uzakta ya da ben ayrılığa katlanamıyorum...

2 yorum:

Sevgi Küçük dedi ki...

özlediğin insanlardan biri de seni o kadar özlüyor ki...
iki lafından biri sen, Aydemir ve Ankara günleri. misal, balkonda çamaşır asarken ablasını çağıran dünyalar güzeli iki insana koşup "hadi halaya" denilince hemen olaya katılışım dobinin en favori hikayesi. :)
ankaraya ilk geldiğimde, başlarda anlamamıştım ama sonra bir gün tvde o zamanların en popüler şarkılarından "hmmmm hmmmm hmmmm..." duyunca Aydemiri özledim diye saatlerce ağlamıştım...aynen o hesap işte. bu kez özlemim 2 kat büyük.
her geçen gün sevgimle birlikte artıyor ama.
şu an "duygulu" halindeyim, anladın sen onu. ama ne kalbim ne dualarım sizden ayrı değil bunu hiç unutmayın.
bir de her nerede olursam olayım sizi çooookkk sevdiğimi. hem de çok...
öperim canım kızkardeşim. ablasının bir tanesi. iyi ki geldin iyi ki hayatımızdasın!

sherlotte holmes dedi ki...

duyguluuu!