Çarşamba, Şubat 11, 2009

pp

bazen insanları tanıdığına inanıyor, yanılınca da kimseyi tanımamış olduğun hissine kapılıyorsun...


plastic people

16 yorum:

Volkan Kemal dedi ki...

Yanilgilar agdirinca, arayislar azaliyormu nedir?..
"aradigini bilmeyen, buldugunu anlayamaz" denklemine, tahteravalliye otururcasina supheyle bakarim.
Karsimdaki hic'i kaldirmayacak hafifliktemiyim?
Bilmiyorum..
Aramaga devam ediyorum; binlerce kez yanilsama bulutlarina ersede basim..

sherlotte holmes dedi ki...

yıkımlardan olduğu gibi yanılgılardan da korkmamak lazım... ama insan fark ettiği şeyin ilk anında ne hissedeceğini bilemiyor her zaman...

Volkan Kemal dedi ki...

Korkmak insanca birsey, insana dair ne varsa icsellestirip, ehlilestirmeli mi? Veya birakmali mi ondan evvelkilerin genis hosgorusune..
Ben hayvanlarin daha icten/samimi olduguna inaniyorum; sevgilerinde; korkularinda; ofkelerinde de samimiler..
Hayvanlarin yanliz kaldiklarinda insanlardan daha sabirli olduklarina; SIKILmadiklarina sahit oldum..Bizler kadar ne yaznlizliktan nede yanilmaktan korkuyorlar..

Basak dedi ki...

bilmene gerek yok, yaşadığın sana zaten öğretecektir.

sherlotte holmes dedi ki...

korkunun dünyaya gelişimizin ardından öğrendiğimiz ilk şey olduğuna inanıyorum ben. ve belki de bildiğim tek şey ve bulduğum tek cevap bu...

Volkan Kemal dedi ki...

Isyan etmeyi ogrendikce korkuyu da ortadan kaldirmayi becerebiliriz..olum korkusu olunerek ogrenilmiyor; yasanarak biliniyor..
umudu isyana yukledim ben..:-)

guguk kuşu dedi ki...

Ödüllendirildiniz eendim. Kutluyor ve bekliyoruz.

Volkan Kemal dedi ki...

Bence korku ogrenilmez; sinanarak; yasanarak elde edilir..Atesle oynama cisin gelir derdi anam bana.. atesle oynar oldum omrum boyunca..atesten korkmamayi ogretti yanik yerlerim bana..
Olum korkusuna yeniliyor tum insanlik; korkunun yerini tuketim afyonu almis..Tuketiyoruz; once icimizdeki beni; sonra evreni.. ama olum yakamizda her daim hazir..
Olum varliga cevapsa; ondan kormanin anlami ne?
VK

sherlotte holmes dedi ki...

bendeyse tam tersi oldu. cısss dedikçe onlar korktum ben. sonra yaşadıkça -bazen de izledikçe- geçti korkum... alışık olmadığım şeylerden korkuyorum, çünkü annem bildiğim yolun dışına çıktığım kaybolacağımı söyledi hep...

sherlotte holmes dedi ki...

bu arada ödüllendirilmişim... teşekkür ederim :)

Basak dedi ki...

Korkuların sebebi koşullanmalardır. Biraz yakından inceleyince çoğunun mantıklı ya da bilinç seviyesinde hiç bir nedeni olmadığını görürüz. O yüzden korkup kaçmak yerine, durup kendisini yakından incelemek korku zincirinin kırılması için en makbul çözüm.

guguk kuşu dedi ki...

Ne demek, siz bunu hakettiniz. Gönlünüzce sevinin.

sherlotte holmes dedi ki...

belki ...

:)

Sisyphos dedi ki...

Yanılgılar, yıkımlar sadece korkutur mu? Öyleyse o da güzel, korku da duygudur, duyumsamaktır, eh demek ki yaşayıp var olmaktır neticede.. Peki ya soğutur, taşlaştırırsa insanı ve isyan etme itkisi/duygusunu bile bulamayacak denli duyarsızlaşırsa? Yaşama karşı değil de en azından insan denen mahlukata karşı mesela..

sherlotte holmes dedi ki...

duyarsızlaşmanın sürekliliğine inanmıyorum ben... ama duyarlılığın olaylar özelinde zamanla azaldığına inanıyorum... tamamen bitmeden de biz ölüyoruz zaten...

Volkan Kemal dedi ki...

Bilmedigimiz seylerden korkariz. Bilgi korkuyu ortadan kaldirmaya yardimci olur. Atesten insan korkmaz..sinamissa derisini onunla.
Kendi yarattigi "tanridan" korkar olmus insan..garip. O'nu bulsa, korkmayacak...Kendisinden korkar insan; bilse korkmayacak..