Pazartesi, Şubat 09, 2009

etsil

düşünecek ne çok vakit var. kendi kendime sessizce yaptığım konuşmalarda listeler yapmaya başladım artık. önce düşüneceklerimi sonra düşündüklerimin içeriklerini sıralıyorum zihnimde. ne kadar güzel yayıldı ki bu aklıma, rüyalarımda bile listeler yapıyorum. sevdiklerimin olası ziyaretleri için yemek listeleri mesela, birlikte gideceğimiz mekanların listeleri... rüyalarım bunlarla doluyor. belki buraya kadar her şey normal. normal bulmadığım şu, bu kadar çok listenin arasında aklım hiç meşgul değilmiş gibi hissediyorum. hiçbir şey düşünmüyormuşum ve içimde 25 senedir konuşan "ben" susmuş gibi... bunun iyi mi kötü mü olduğunu kestiremiyorum...

5 yorum:

NaKHaR dedi ki...

bence çok iyi bir durum aklın sessizken (ki o zaman sakin de oluyor) planladığın herşeyi teklemeden yapabilirsin..

hiç vakit kaybetmeden başlamanı tavsiye ederim :)

bende aklımın susması için saşma sapan çocuk oyunları oynamaya verdim kendimi bunu hissettiğim anda başlayacağım yapacağım işlerime... :)

sherlotte holmes dedi ki...

ben o sesten rahatsızlık duymuyordum çoğu zaman belki de o yüzden birazcık şaşkınım :)

Brajeshwari dedi ki...

Listeler demek ki, aklında dolaştırdığın herşeyi boşaltmana neden olmuş. Bu güzel bence.Hayatı listelere dizdiğinde, sana da boşluklar kalmış böylece..25 sene kafanda listelerle dolaştığın için yer açtığından olabilir mi bu kaygı? Bence iyi..Hatta harika..

Basak dedi ki...

insan ancak zihnini susturabildiği aralıklarda yaratmaya başlar.

sherlotte holmes dedi ki...

*brajeshwari
kafamda açılan yerlerin bomboş kalmasından korktuğumdan kaygılandım sanırım. belki içimde konuşup duran küçük yaratığın da kafasını dinlemeye ihtiyacı vardır. kötü hissetmiyorum ama biraz sarhoş gibiyim :)

*basak
bu söylediğiğn ne kadar geçerli bilmiyorum. bazen o sesle birlikte yarattıklarına şaşırabiliyor da insan...