Perşembe, Ocak 29, 2009

çatı

bazen ilk günden beri yanıbaşınızda olan birini 25 yıl sonra tanıyıp, 25 yıl sonra her zaman olduğundan daha çok sevdiğinizi fark edip, gerçekten tanımaya başlayabilirsiniz. 25 yıl insan ömrü için çok uzun. yine de geçip gidenin ardından vah etmenin manası yok işte. önünde ilerleyen kısacık zamana sığdırmalı her şeyi. ki ömür dediğin, ne kadar olduğu fark etmeden hep çok kısa zaten...
sevmek hakikaten garip. bir duygunun içinde binbir tanesi gizli. hangisinin ne zaman çıkıp geleceği, üzerindeki çatıyı hangi renge bürüyeceği bilinmiyor...

Hiç yorum yok: