Pazartesi, Ekim 20, 2008

bel

bu sabah işe gelirken -evet çalışan bir insanım ben- yapmak istediğim şeyleri sırasıyla yaptığımı hayal ettim. sonra hepsi gerçekmiş gibi çok mutlu oldum. madem bu kadar kolay bu iş, o halde nedir hala bu tembellik. bir sürü planım var kafamda ama bir adım ileri gidemiyormuş gibiyim. önümüzdeki cumartesiyi doğru düzgün atlatabilirsem eğer bir adım attığımı düşüneceğim. sonra kasım sonunda ikinci adımı da geçerim belki. sonra da ocakta hayatımı değiştirmek için 3-5 adımı birlikte atarım belki.

bu belkiler çok anlamsız. olasılık dediğimiz hadise de anlamsız. bazı kesin olan şeyler var ve işin açığı, anlamlı olan tek şey bu. işte gelecek tasarılarını anlamsız bulmamın, dolayısıyla tembelliğimin asıl sebebi, "ya tüm bunlar gerçekleştiği halde ben hala aynı hissiyatı ve koşulları bir kez daha sindirmeye çalışıyor olursam" cemil cümlesi dön dur beyinde dön dur... sonra delirt bünyeyi...

ve bir de şu var...
hayatta her şeye nahane bulabilen bir insan, gerçek bir tembeldir. ve ne söylerse söylesin, bu gerçeğin değişmeyeceğini bilir :)

Hiç yorum yok: