Cuma, Nisan 11, 2008

kıç

kendime karşı dürüstlüğümü kanıtladığımdan beri huzurumun biri binle çarpılıyor. kendime dürüstlüğüm "gülümsediğimde suç işlemediğimi fark etmekle" başlıyor, gerisi geliyor. budur...
bütün bir ömrün mutsuzluğa kilitlenmeyeceğini adı gibi bilen biri olarak, bütün bir ömrün sevince akmayacağına da adı kadar emin olan ben, ikisinin dengesini de değil sadece yeterini öğrendi...
saçmalamanın alemi yok, yalanların da kıçına koyalım tekmeyi. bunu yaratan ben olmak istemiyorum, başkası gelip de kafama çakarsa mutsuzluğu o zaman tamam tabii çekeriz acımızı paşa paşa... ki sıkıntılar geliyor çatıyor da sıklıkla... ama kendi kendime sebep olmayacağım... daraltma beni kendim!

susuyor ya sherlotte, bundan sadece...

2 yorum:

Nisa dedi ki...

Şerlot tam kıvamında=) Bu da ne demekse artık. Seviyorum!

sherlotte holmes dedi ki...

çırpıla çırpıla bulduk kıvamımızı...
kulak memesi...
şerlot sevmesin de ne yapsın alla sen...