Cuma, Mart 28, 2008

höst!rojen

yükselmiyorum. düşmüyorum da. sadece aynı hatta dümdüz yürüyorum. uzamıyorum. kısalmıyorum da üstelik. yerimde sayıyorum demeyeceğim. ama devam ediyorum işte her şeye bu haliyle. devam devam devam. bu böyle kendi içinde tekrara düşen bir şey mi? bunun önemi yok.

iyi. durgun. sade. kendiliğinden.

canım sıkılıyor bazen. canım aklımdan geçenlere sıkılıyor. aklım aklımdan geçenleri duymuyor. moralim yerinde duruyor da, bazen canım işte kendiliğinden sıkılıyor. hormonal dengemin sapıtmaya meyletmesine verelim bu durumu. yani kesinlikle mutsuz bir şey yokken ortada şefkate bu denli ihtiyaç. duyup (her zamanki gibi) bunu dillendirmeyişimin saçmalığını, olduğu gibi yükleyelim östrojene -ki adında meymenet yok.

neyse. böyle biraz sevimsiz. biraz öyle böyle.

2 yorum:

disconnectus erectus dedi ki...

bahardan mı acaba? :) 10gündür yazmadığına göre, önemli bir etki...

sherlotte holmes dedi ki...

bahardan değil de bir türlü gelemeyen bahardandır belki:)