Pazartesi, Şubat 18, 2008

iyi ki

güzellikleri gözlerinden taşan arkadaşlarım var. var hakikaten. ki yanlarında mutluluk taşar içimden. yanlarında değilken de kendilerini hatırlatırlar farkında olmadan, hatırlanınca mutluluk saçarlar yine içime. ne güzeldirler. ne güzelsinizdir. hani mesela mutluluğum benim içimdeki kadardır onların da içinde. heyecanlanırlar. ben daha çok heyecanlanırım sonra. kızarır yanaklarım sevinçten. samimiyet, bırak sorgulamayı varlığını yokluğunu düşündürmeyecek kadar doğaldır zaten. hep vardır. hani hep en içtendir ya onlar düşünmem bile gerisini. gözlerim mesela, benim gözlerimi koysam onlarınkinin yerine başka yerlere bakar, başka şeyler görür ama aynı heyecanı duyarız yine. benzemeyiz. çoğunlukla benzemiyoruz birbirimize, hep bi diğerimizin bilmediğini biliyor oluyoruz. ya da bazen hiçbi şey bilmiyorum ben, haberim bile olmayan milyon tane güzel şey öğreniyorum yüzlerine bakınca. çok garip bir sevinç bu. benim için benim kadar sevindiklerini görmek nasıl büyük bir lütuf. tanrı varsa bu güzel histe var mesela. bir dostun sarılıp beni sevdiğini söylemesinde var. devamında varsa da kendini göstermek istemiyor biliyorum. sevmek benim için bundan başka bir şey değil. teşekkür ne ki...

2 yorum:

Nisa dedi ki...

Ben üzerime alıdnım ki tam da mail yazacaktım zat-ı aline. Yine yazacağım ama. O anı biliyorum ben, daha fazlasını da.
Kızarmış yanaklardan öperim kıymetli Şerlotum'u. Siz bi de mutluluğa örneksiniz ya, bak o da nefis bi'şey.

sherlotte holmes dedi ki...

sensin nefis bi'şey...