Cuma, Aralık 14, 2007

yılalmak

her şeyin aynı olması son derece rahatsız edici. öyle ki "her şey aynı, herkes aynı, her gün bir diğerinin aynı" yakınmaları bile birbirinin aynı. gidiyoruz bi yerlere döne döne. yuvarlana yuvarlana büyüyoruz. sağa sapmıyoruz, sola sapmıyoruz, dümdüz aşağı gidiyoruz. hayatımız hep aynı renklerin üzerinden geçiyor. ara sokaklara sapmıyoruz. mesela moru, turuncuyu tanımıyoruz. sıkılıyorum. herkes kadar. herhangi biri kadar. bi hareket bekliyorum. tabii ki imkansız olduğunu biliyorum. mutsuz değilim. aksine mut bolluğundan ölmek üzereyim. gel gör ki bu hareketsizliğin bu kadarını görmezden gelmeye yaramıyor. yeni yıl yeni yıl yeni yıl yeni yıl geliyor. ve yeni yıla boktan boktan her yıl gibi boktan boktan giriyoruz.

Hiç yorum yok: