Pazartesi, Kasım 26, 2007

sapıksapak

tamam bu zamana dek tüm anlattıklarımı toparlayayım,

son iki senede (neden bilmiyorum ama bi zaman belirtmek istedim, belki daha iki sene olmamıştır ve yahut geçmişimdir çoktan o işaret taşını) en iyi öğrendiğim şey "dinlemek" oldu. bunu gerçekten yapabiliyorum. ve bunu yaparken hiç "muş" gibi yapmıyorum. konsantre oluyorum, sonra kafamın içinde topluyorum tüm duyduklarımı. her şeyi anlamak konusunda müthiş bi başarı kaydettiğimi söyleyemem ama deniyorum en azından...

ve son 8 aydır (filan) konuşmayı unuttuğumu fark ediyorum. bu yanlış oldu, konuşma yeteneğim olduğu yerde duruyor fakat ben anlatabilmekle olan kısmını kaybettiğimi hissediyorum. yüz bin tane cümle kurup bir tek şeyi ancak yarım yamalak anlatabiliyorum. bu kötü...

bu blogun özü bu. az önce bunu fark ettim. hatta başka bir şey daha, şu sayfalar bana hep kendimi anlatıyor. ne kadar da "ben"... diyemem tabii ki ama benden olduklarını söyleyebilirim yine de...

bir şeyler ters gidiyor ya da ben yürüdüğüm yoldan saptım bu üç beş sene içinde ama... ne zaman? nereden? neyse...

Hiç yorum yok: