Çarşamba, Ekim 31, 2007

ayrilik

"Sevgili, Guzel, Karakterli Yalinayak,
Hayatimda bu kadar severek icinde bulundugum bir is var miydi hatirlamiyorum. Cok guzel gunler ve cok guzel anilar paylastik. Cok gulduk, cok konustuk, cok dinledik, cok tartistik, Bugune dek toparlamayi bilmedigimiz hicbir seyin olmadigini dusundum. Her seyin hep "cok"unu hissettim. Bu sozleri nezaket icabi kullanmamayi ogrendim. Guzel insanlar tanidim, guzel cumleler okudum, cok heyecanlandim, cok sevindim, her sayfan ellerimin arasinda defalarca cevrildi. Su soylediklerimin tamamini seninle birlikte hissettim. Guzeldin iste... Guzelsin hala... Seni seviyorum ama artik yaninda olamayacagimi da biliyorum..."


Kendi nasıl hissettiğimi anlatmam çok zor. Bu ayrılığın yaşanacağını hep biliyordum ama bu söleri söylediğimde bu kadar üzüleceğimi tahmin edemiyordum sanırım. "Keşke" demek gibi bir şey değil ya da bu ayrılığın yanlış olduğunu düşünmüyorum. Ama... Uzun ve sıkıntılı bir ilişki yaşamış, artık atacağı adımı, alacağı nefesi bildiğim bir adamın kollarında uyumak istememek gibi... Bu burukluğu anlatması çok zor...

Hiç yorum yok: