Cumartesi, Eylül 08, 2007

nolur

durum özeti: sevgili arkadaşlarımın doğumgünü şeyleri sebebiyla tekila şeyleri içildi. tekila sarhoşluğunun kendini sadece sarhoşluk sahibi kişiye belli eder halleri hakim üzerimde. hareketlerim kontrol altında ama ruh durumum değil. dışarıdan görsem kendimi, her zamankinden de iyi derdim... içeriden görünce kazın ayağı başka...

aslında ne yazmak istediğimden çok emin değilim, ne yapmak istediğimden de. tekila dedikleri zıkkmın esiri oldum yine iki dakikada. kötü bir uykuyla geçen kötü gecenin üzerine alınmış kötü haber, üzerina güzel bi tekila... sonuç kusursuz tabii ki...

umutsuzluğa kapılmak için en güzel zeminin hazırlandığı şu dakikalarda, şu hayatın neresinde durduğumu bilemiyorum mesela. yine anı dakikalarda sevmediğim hayatın, sevdiğim insanlarını mutlu edemediğimi, edemeyeceğimi bilmek de ayrıca keyif verici madde etkisi yapmakta... sorun şu ki, keyif verici maddeler bende hep ters tepiyor...

şu an canım ne kadar yanıyor, ne derecede kötü hissediyorum anlatabilmem mümkün değil. zihnim keyifli cümleler kurmaya programlandı ama içimdeki sıkıntı kaplıyo beni. deli gibi ağlamak istiyorum ama... o da mümkün değil bu ortamda.

ben olsam sarhoş bi insanın kurduğu cümleleri ciddiye almazdım, sen de alma. ama kendimi köpek yavrusu gibi hissediyorum, kıçına tekmeyi yemiş bi it gibi... beni sev demek istiyorum, okşa başımı, sokulayım kolunun altına, seni seviyorum filan da deme sev işte, benim bildiğimle yetinmeme izin verme. şefkate aç filan değilim... aç mıyım... bilmiyorum... sadece olmamak isterdim şu an...

canım çok yanıyor, hayatımın tamamını silip yeniden yazmak istiyorum. bundan sonrasını yazmasam da oılur, her şeyi güzel hatırlıyım yeter. hayat beni affet n'olur!!!

gülmek zorunda hissetmekten bıktım artık. kendimden de. küfretmek istiyorum şimdi. öyle pis küfürler etmek istiyorum ki utanıyorum buraya yazmaya. oysa böyle zavallıca cümleleri yazmak hiç de utanç verici değil. ama madem yazdım, silmeyeceğim bi daha bu konuda da anlaşmalıyım kendimle... ben! ben, beni affet nolur!!!

her şeyden muaf olayımi nefes almak zorunda olmayayım mesela... ben olmayayım nolur izin verin de gideyim... izin verin bana nolur... çok sıkıldım, birileri anlasın beni, bilsin, şüphe duymasın hissettiğim sıkıntıdan, beni ciddiye alsın ya da bunların hiçbiri olmuyor madem, gitmeme izin versin... kendimi yalnız olmadığımı bile bile yalnız hissetmeyeyim artık nolur...

şimdi gidip bi şey yokmuş gibi yapayım, güleyim filan...
bitsin bu yazı da ...
ne yazdığımı bir kez daha okumayacağım dönüp...
sen de okumamış gibi davran...
nolur unut bu zavallı halimi...
unut nolur...

Hiç yorum yok: