Salı, Eylül 11, 2007

aydede

...hayır yani öyle bi şey ki, mecnun gelse ve leyla'ya olan aşkını anlatsa bile ikna olmam hissetiklerimden fazlasını hissedebildiğine. konuyu ne zaman ve nerede geyiğe vuruyor olursam olayım, biliyorum ki içimden taaaa içimden benim bile varlığını hesaplayamadığım büyüklükte bi aşk hücum ediyor kalbime aydede'mi düşününce. adımı tamamlayan bu güzel adam aşk denilen karmaşanın mimarı. daha önce de söylemiştim ya, var'olsun...

misal bugün çok sevgili papatya'ya "o kadar yıl nasıl geçti bilmiyorum, ilk günkü gibi, hata daha da çok..." derken oldukça ciddiydim. gel gör ki, ben hiçbi zaman hissettiğim şeyi hissettiğim şekliyle söyleyemedim. yani diyorum ki, "evet, o kadar zaman nasıl geçti? ilk gün hissettiğimden bile çok. hani onunla buluşmak için ders kaydımı son günü olmasına rağmen sana bırakıp koştuğum günkünden de, kafam karma karışık dolaştığım onca zamandan da, yaralı dizimle okuldan kızılaya kadar yürüdüğüm günden de çok... bugün hepsinden daha çok, yarın bugünden daha çok, sonra da yarından..."

aşkın bitmeyeni, artanı, körlükten sıyrıldığında da süreni, mutlusu oluyormuş...
işte bu yüzden sevgili aydede, beni bana yalancı çıkardığı için de, hem sağ hem de var'olsun...

seviyorum...

Hiç yorum yok: