Çarşamba, Temmuz 04, 2007

.

bugüne dek babamın, amcalarımdan birinin, 1 yengemin, ananemin, dedemin, büyük dedemin, ilkokul ve büyüme çağı arkadaşımın ölümüne şahit oldum...

4'ü kanser 2'si kalp 1'i kalçasındaki kırık (aslında kırık değil ama onun yüzünden oluşan pıhtı) yüzünden gitti...

üzüldüğümü hiçbirinde belli edemedim...

2 yorum:

Sevgi Küçük dedi ki...

güzel çiçeğim, gelincik' im benim...
ama bende sallandıracağım dudaklarımı şimdi. zaten adım çıkmış "duygulu" ya, bak titremeye başladı bile dudağım.

sherlotte holmes dedi ki...

bazen insan taşa dönüşüyor. ya da insan dönüşmüyor da sadece ben taşa dönüştüğümü hissediyorum. ya da taş değil odun.

aslında bazen "ben bir odundur"